اختلال جنسی بخش چهارم: عورت نمایی (exhibitionism) + درمان

ارنی برای چهارمین بار ظرف ۲ سال گذشته به خاطر عورت نمایی به زندان افتاده است. به طوری که ارنی برای روان شناس دادگاه که با او مصاحبه کرد، توضیح داد، او خیلی بیشتر از دفعاتی که بازداشت شده، عورت نمایی کرده است. او هر بار، قربانی خود را دختر نوجوان از همه جا بی خبری انتخاب کرده و از پشت آستانه ی در، درخت، یا اتومبیلی که در کناری پارک شده، بیرون پریده و سر راه او سبز شده است. او هیچ گاه این دخترها را لمس نکرده است، بلکه بعد از عورت نمایی فوراً از صحنه گریخته است. تو در برخی مواقع، بلافاصله بعد از عورت نمایی استمنا می کند، و در خیال خود تجسم می کند که قربانی اش عاشق توانایی جنسی او شده و از وی خواهش می کند با او عشقبازی کند. این بار، وقتی ارنی می بیند که آخرین قربانی اش پلیس را خبر می کند تا او را تعقیب نماید، از بی کفایتی جنسی اش احساس شرمندگی و خفت می کند.

عورت نمایی

در عورت نمایی، فرد امیال جنسی شدید و خیال‌پردازی‌های تحریک کننده ای به نشان دادن اندامهای تناسلی به یک فرد غریبه دارد. عورت نما، در واقع، انتظار ندارد فرد غریبه واکنش جنسی نشان دهد، بلکه شوکه شدن یا ترسیدن تماشاچی برای او برانگیزنده است. با این حال، برخی از عورت نمایان، در عالم خیال تصور می کنند تماشاچی از لحاظ جنسی برانگیخته خواهد شد. هنگام بحث درباره ی رفتار عورت نمایی، متمایز کردن این اختلال روانی از رفتارهای عورت نمایی که با بیماری عصبی ارتباط دارند که به موجب آن فرد فاقد توانایی بازداری طبیعی است، اهمیت دارد. نابهنجاری جنسی عورت نمایی، با نمایشی که در برخی کشورها مجاز است، مثل مواردی که در ساحل لختی ها یا کلوب استریپ تیز یافت می شوند نیز تفاوت دارد. افراد مبتلا به این نابهنجاری جنسی احساس می کنند نمی توانند رفتار خود را کنترل کنند یا احساس می کنند از فرط استیصال، برای جلب توجه، مجبور به انجام این رفتار هستند؛ نتیجه ی آن، آشوب هیجانی و اختلال شدید در زندگی است.

برای اینکه بفهمیم چگونه افراد، که عمدتاً مرد هستند، به طور مقاومت ناپذیری به نشان دادن اندامهای تناسلی خود تحریک می شوند، در نظر گرفتن تجربیات رشدی اولیه که با موقعیتهای قابل قیاس ارتباط دارند، مفید است. طبق یک دیدگاه، عورت نما برای غلبه کردن بر احساسهای مزمن شرم و تحقیر، بر انگیخته می شود. رفتار عورت نمایی او با تقویت کردن احساسهای کفایت شخصی، موقتا او را از احساسهای بی کفایتی آسوده می گذارد (سیلوراستین، ۱۹۹۶). دیدگاه رفتاری، رفتار عورت نمایی را محصول تجربیات یادگیری در کودکی می داند؛ یعنی، زمانی که فرد هنگام نشان دادن خودش تحریک جنسی شده و ناراحتی دیگران از این رفتار ناشایست، موجب برانگیختگی او شده است. با گذشت زمان، تکرار این رفتار به قدری تقویت شده که به صورت عادت در آمده است. در واقع، عورت نمایان اغلب این نوع رفتار را به آمیزش جنسی ترجیح می دهند، زیرا آنها احساسهای شدید ارضای جنسی را با نشان دادن اندامهای تناسلی شأن به غریبه های وحشتزده تداعی کرده اند (مانی، ۱۹۸۴). رفتار آنها احساس مردانگی و قدرت شأن را افزایش می دهد، مخصوصاً زمانی که تاثیر شوک ایجاد شده توسط رفتار آنها خیلی قوی و به راحتی در قربانی مشاهده شود.

درمان 

برای درمان عورت نمایان باید از رویکرد چند جنبه ای استفاده کرد که معمولاً کاربرد اصول یادگیری، مانند شرطی سازی تقابلی و شرطی سازی بیزاری آور را در بر دارد. فرد باید پیوند بین لذت جنسی و رفتار عورت نمایی را یادگیری زدایی کند، که این کار یا از طریق برقراری پیوندهای تازه بین تمایل جنسی و محرکهای مناسب و یا از طریق مرتبط کردن درد و شرمندگی، به جای لذت، با رفتار عورت نمایی، صورت می گیرد. برای مثال، درمانگر ممکن است از شرطی کردن نا آشکار، نوعی روش رفتاری، استفاده کند که به موجب آن، درمانجو تجسم می کند در حالی که آشنایان او را می بینند که مشغول رفتارهای عورت نمایی است، شرم و خجالت زیادی را متحمل می شود. علاوه بر مداخله های روان شناختی، شواهد بالینی متعددی وجود دارد که پاروکستین (پاکسیل) می تواند رفتارهای بی اختیار را که در عورت نمایی مشاهده می شوند، کاهش دهد.

مهدیه رادپور کارشناس ارشد مشاوره خانواده

مرکز مشاوره و امور روانشناختی رهبان

مطالب مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
Call Now Button